Po Bibliotece (2006) i Mauzoleum (2007) francuski artysta polskiego pochodzenia Nicolas Grospierre podejmuje temat wiedzy/władzy, w którym próbuje zagarnąć cały świat i wpisać go w swoistą taksonomię prywatnego doświadczenia poszczególnego obserwatora. Wystawa Kunstkamera pokazana w CSW jest zdecydowanie współczesnym doświadczeniem estetycznym, które kontynuuje długą artystyczną tradycję gabinetów osobliwości.
Wernisaż 4 września o godz. 18.00.
Wystawę będzie można oglądać do 29 września.
www.grospierre.art.pl
Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, ul. Jazdów 2.

Wystawa organizowana przy wsparciu: Narodowego Centrum Kultury, Profilab, Calan.

Jak napisał komisarz wystawy, Adam Mazur: W Kunstkamerze, Nicolasa Grospierre’a mniej interesuje oryginalność, bardziej derridiańska różnica i powtórzenie rozgrywające się pomiędzy kolejnymi, równoległymi względem siebie płaszczyznami ścian tworzących oktagonalną przestrzeń ekspozycji. Tylko pozornie artysta wycofuje się z charakterystycznych dla siebie fascynacji modernizmem. W przewrotny sposób inspiruje się formalnymi eksperymentami Gustawa Flauberta i Georgesa Pereca, w budzącym respekt sposobie pracy nawiązuje do Paula Cezanne’a, ale także powtarzającego dawnych mistrzów Pabla Picassa, nie boi się porównań z twórczością takich gigantów nowoczesności jak Eduard Manet i Gustaw Courbet. Czy to wszystko możliwe? Czy w jednym, niewielkich rozmiarów gabinecie można pomieścić tak wiele? Odpowiedź brzmi: prawdopodobnie tak. Co więcej, ta feeria przetworzeń nie powinna nas dziwić, bowiem jak pisał wBulletin of the Ohio School of Arts Lester Nowak: « Każde dzieło jest zwierciadłem innego dzieła. Wiele obrazów, jeśli nie wszystkie, nabiera znaczenia jedynie w porównaniu z dziełami przeszłości, które są w nich zwyczajnie odtworzone (w całości lub tylko w części) lub tylko - w znacznie subtelniejszy sposób - zaszyfrowane».